ลืมเลือน
posted on 13 Nov 2011 22:54 by kumeiห่างหายไปนานจากการเขียนบลอก entryเก่าๆก็ปิดทิ้งซะหมด พอกลับมาเปิดอ่านดูก็ตลกดีเหมือนกัน
มาทบทวนดูว่าเราเริ่มหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ก็พบว่าเป็นตอนที่เข้ามหาวิทยาลัย
ตอนเป็นเด็ก หลายๆคนคงเคยคิดว่าอยากเป็นผู้ใหญ่ และรู้สึกว่าตัวเองก็มีความเป็นผู้ใหญ่อยู่ในตัว แต่พอโตขึ้นแล้วกลับไปมองตัวเองในตอนนั้นก็จะพบว่ามันช่างไร้สาระเหลือเกิน
อีกสักสี่ห้าปีผ่านไป เมื่อเรามองย้อนกลับมาที่ตัวเองในตอนนี้อาจจะเกิดความรู้สึกแบบเดียวกันนี่อีกก็ได้
ชีวิตสี่ปีในมหาวิทยาลัยทำให้เราเจออะไรมากมาย
บันไดขั้นสุดท้ายก่อนจะเผชิญกับความเป็นจริง คนหลากหลายรูปแบบ จากต่างสถานที่ ต่างสภาพแวดล้อม เป็นธรรมดาที่เราที่ยังเป็นเด็กจะไม่เข้าใจ
บางคนก็ผูกพัน บางคนก็สูญเสีย และบางคนยิ่งนานวันก็ยิ่งเพิ่มชั้นหน้ากากที่ใส่เข้าหากันมากขึ้น
ตอนแรกเริ่มเราเคยอยากจะสนิทกับทุกคนให้เหมือนกับที่สนิทกับเพื่อนสมัยมัธยม พอมาวันนี้ที่เวลาผ่านมาแล้วสี่ปี สิ่งที่เราเรียนรู้คือในสังคมจริงๆไม่มีใครทำอย่างนั้นได้หรอก
ที่เราต้องทำคือเลือกหยิบหน้ากากให้ถูก มองสถานการณ์ให้ออกว่าอยู่จุดไหนควรใส่หน้ากากแบบไหน
ความคิดที่น่ารังเกียจ แต่ก็เป็นความจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เราไม่สามารถรับตัวตนของคนทุกคนได้ เช่นเดียวกับที่เราไม่สามารถทำให้ทุกคนยอมรับตัวตนของเราได้
เพราะเป็นเช่นนี้ความทรงจำในวัยเยาว์จึงหอมหวานยิ่งนัก
สิ่งที่เคยค้นหามาตลอดว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร
ตอนเด็กๆเคยฝันเอาไว้หลายอย่าง อยากเป็นนักเขียน นักข่าว นักสืบ นักประวัติศาสตร์ ดีไซเนอร์ สถาปนิก กระทั่งตำรวจ ทหาร ก็เคยอยากเป็น
ที่ตรงนี้เรากำลังเดินอยู่บนทางของการเป็นอะไรสักอย่างในด้านภาพยนตร์และภาพถ่าย งานที่จะได้ออกไปเจอโลกหลากหลาย พบผู้คนมากมาย เก็บความทรงจำเหล่านั้นไว้ สร้างสรรค์ผลงานใหม่ๆให้ใครสักคนมีความสุขกับสิ่งที่เราทำ
และเราเองก็มีความสุขกับมัน
กระนั้นความฝันที่อยากเป็นนักเขียนก็ไม่เคยหายไป
แค่ได้เขียนงานลงในบอร์ดเล็กๆ มีคนกลุ่มเล็กๆเข้ามาอ่านแล้วคอมเม้นท์ ทุกครั้งที่ได้อ่านคอมเม้นท์ทำให้มีความสุขยิ่งกว่าเวลารับเงินจากการทำงาน
เข้ามาเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยอีกแล้ว เขียนเก็บไว้อีกสักสี่ปีค่อยกลับมาอ่านใหม่
อยากรู้ว่าสี่ปีข้างหน้าความคิดเราจะยังเป็นเหมือนวันนี้อยู่หรือเปล่า
อยากรู้ว่ายังมีคนเข้ามาอ่านที่เราเขียนในนี้อยู่หรือเปล่า
ถ้ามีใครเข้ามาก็เขียนคอมเม้นท์ทักทายให้ได้รู้ด้วยนะ
สวัสดี