แล้ววันนี้ก็ได้ฤกษ์ดู BLACK CAT ต่อ แต่ดูไปได้สองตอนก็ต้องสครีมลั่นอีกครั้ง โฮกกกกกกกกก ไม่ไหวแล้วฮร้า วายกระจาย อรั๊งงงง

คราวนี้เทรนคุงจับตัวสาวกแห่งดวงดาวคนหนึ่งได้(ก็ไอ้คนที่ยิงป๋าสเวนนั่นแหละ) แล้วคืนนั้นก็ดันฝันถึงซายะเข้าเลยคลุ้มคลั่ง ซัดไอ้คนที่จับได้ซะเละเพื่อให้บอกที่อยู่ของครีด~ พอรู้ที่ก็ขับมอไซด์ออกไปทันที

ตอนเช้าป๋าสเวนตื่นมาไม่เจอเทรนก็คลั่งใหญ่ ไปซัดไอ้คนที่จับได้เพื่อให้บอกว่าเทรนไปไหน(โฮกกกก รักกันจริ๊ง) ดูๆไปชักสงสารไอ้หมอนั่นแฮะ = ="

ขับรถไปสเวนก็บ่นไป

"เทรน พูดจนปากเปียกปากแฉะ... สุดท้ายก็ยังไม่เข้าใจเหรอเนี่ย? ฟังให้ดีนะเทรน.." (ไอ้ที่พูดไปน่ะ เทรนเค้าอยู่ฟังซะที่ไหน คนที่ฟังก็มีแต่อีฟกับรินส์นั่นแหละ) "ถ้าแกตายขึ้นมา ฉันอัดแกไม่เลี้ยงแน่!" (โฮกกก ขอเปลี่ยนประโยคหลังเป็น "ฉันจะอยู่ยังไง" ได้มั๊ยฮร้า... แต่ดูๆไปชักเหมือนพ่อหวงลูกสาวมากกว่านะ หึหึ)

ตัดมาที่ครีดซึ่งนอนแช่อ่างรอเทรนอยู่.. แต่ที่ติดใจมันสีครีดน่ะสิฮร้า

(ดูซะให้เต็มตา ม่วงเชียว!)

มาที่หน้าปราสาทของครีด พวกเคลเบรอสบุกเข้ามาอย่าง ม่วง โฮกก ม่วงทั้งตอนเลยฮร้า อะไรมันจะเปล่งรังสีกันขนาดนี้! (แถมแอบสังเกตเห็นว่าเสื้อตัวในของเคลเบรอสเป็นสี 'ม่วง' ด้วย)

(เปล่งประกายวายจริงๆ)

แล้วการต่อสู้ระหว่างเคลเบรอสกับพวกสาวกแห่งดวงดาวก็เริ่มขึ้น

มาทางครีดที่ยังคงนอนรอเทรนอยู่

"รีบๆมาสักทีสิ...มาหาชั้น"

(อรั๊งงงงง /me ละลาย)

มาที่หน้าปราสาท ร่างบางโดดวูบผ่านซาก(เกิดจากฝีมือของพวกเคลเบรอส)เข้าไปในปราสาท เคียวโกะที่อยู่ใต้กองอิฐรู้สึกว่ามีใครเข้ามาเลยโผล่หัวออกมาจากซากอิฐ.. และก็เป็นแบบนี้

น่ารักฮร้า~

ป๋าสเวน อีฟ รินส์ มาถึงปราสาทแล้ว... โอยยยย ขี้เกียจเขียนโว๊ยยย ขอข้ามไปตอนวายๆเลยแล้วกัน!!!

...

ครีดนอนแช่น้ำอยู่ รู้ถึงการมาของเทรนจึงลุกจากน้ำ คว้าเสื้อมาใส่(ใส่ทำม๊ายยยย) แล้วยืนมองไปที่หน้าต่าง

ดูสิฮร้า แสงที่ส่องเข้ามายัง ม่วง เลย

เทรนมาแล้ว!!!

ลงมือทันทีไม่รีรอ โฮกก ยังคงเปล่งแสงสี ม่วง ไม่สร่าง

"ยินดีต้อนรับ เทรน"

"ฉันรู้อยู่แล้วว่านายจะต้องมา"

"มาอยู่ฝ่ายเดียวกับฉันยังไงล่ะ"

รุกรับกันไปเรื่อยๆ(แน่นอนว่าเปล่งแสงสีม่วงมาตลอด) จนดาบครีดจ่อคอเทรน ปืนเทรนจ่อหัวครีด เทรนสุดทนเลยถามขึ้น

"นี่แก ฉันมีอะไรที่ถูกใจแกนักหนา?"

(อ๊ากกกก ไม่รู้จริงๆหรอเคอะ ช่างเป็นเคะที่ซื่อบริสุทธิ์อะไรเช่นนี้)

"อยากยิงก็ยิงตามใจชอบเลย เทรน"

"เทรนที่ฉันเคยรู้จักน่ะ จะยิงใครเขาไม่เคยคิดลังเล"

"ในพวกโครนอสนั่น มีนายคนเดียวที่แตกต่างจากคนอื่น"

"จงเกลียดจงชังโลกอันโสมน ไม่เคยเชื่อใจใครนอกจากตัวเอง"

"ทุกอย่างที่ทำก็เพื่อตัวเองทั้งนั้น"

"นั่นคือตัวตนที่แท้จริงของนาย เทรน ฮาร์ทเน็ต"

"นายมันก็คนประเภทเดียวกันกับฉันนั่นแหละ"

"เพราะฉะนั้น เทรน..."

"ยิงที่หัวฉันตามสบายเลย"

(อ๊ากก SM~ ถูกใจฮร้า)

"เหนี่ยวไกซะ แล้วนายจะได้กลับไปเป็นเทรนคนเดิม"

แล้วสองคนก็สบตากันไปมาด้วยความ(รัก)แค้น

(ขอลงเฉพาะตอนที่มีเทรนกับครีดนะฮะ)

ไอ้ดอกเตอร์งี่เง่า(ให้อารมณ์เหมือนอินุอิ(POT)มากๆ) จับสเวนกับรินส์มา

"เทรน นี่แหละวิธีของฉันล่ะ"

"ถ้าเพื่อนายแล้ว เหนื่อยยากแค่ไหนฉันก็ยอม"

(อย่างงี้แถวบ้านเรียก รักจริงหวังแต่ง นะฮร้า(โปรดสังเกต ตาของครีดนี่ ม่วง ไปแล้ว))

"ฉันจะเริ่มจากการสังหารพวกแมลงโสโครกที่เกาะกินใจนาย"

(แมลงโสโครก=ศัตรูหัวใจ)

"เอาสิ ยิงฉันเลย"

ยิงแล้วๆ

แต่ยิงเลยไปที่มือเอคิโดน่า(ครีดอึ้ง)

ที่ด้านขวามือของครีด ชาร์เด็นโจมตีเข้ามา แต่ครีดป้องกันไว้ได้(เรื่องไรจะปล่อยให้เทรนบาดเจ็บ)

ครีดโกรธจนตัวสั่น ตะโกน "ชาร์เด็น!" "เอคิโดน่า!"

"ไสหัวออกไปจากที่พิเศษของฉันกับเทรนเดี๋ยวนี้นะ!"

(โฮกกกกกกก /me ละลายอีกรอบ)

ชาร์เด็นพยายามพูดความจริงว่าเทรนไม่ได้จะมาเป็นพวกเดียวกับเรา(อีกนัยคือ เค้าไม่ได้รักนาย)

"หุบปาก!"

"ไม่งั้นแกตาย"

(รับความจริงไม่ได้สินะ)

แล้วตอนนี้พวกเคลเบรอสก็โผล่เข้ามา

"พวกสวะอย่ามาสอดจะได้มั๊ย!"

("อย่ามาขวางทางรักของฉันกับเทรน!")

แล้วครีดก็อาละวาด ฟันราบไปเป็นแถบ(พวกเดียวกันยังโดน)

"ตอนนี้ ฉันกับเทรนก็ผูกสายใยเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว"

"ฉันไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้หรอก"

(โฮกกกก /me ซับเลือดๆ)

(โลกส่วนตัวจริงๆแฮะ = =")

"เอาล่ะ ตอนนี้ไม่มีใครมาสอด"

"มาต่อกันได้แล้ว เทรน"

"อย่านะ เทรน!"

(ป๊ะป๋าหวงลูกสาว>//<)

"ใช่แล้วล่ะ! ปล่อยไอ้โรคจิตนั่นไปแล้วมาช่วยฉันดีกว่า!"

(อันนี้รินส์ตะโกน.. เชอะ! อย่างหล่อนเทรนไม่สนหรอกย่ะ)

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น"

"แต่ถึงนายฆ่ามัน ซายะก็ไม่มีความสุขหรอกนะ!"

แล้วครีดก็เอาดาบจ่อคอสเวน

"ฉันเอาจริงนะ"

"เอาล่ะเทรน"

"รีบๆยิงมาที่หัวของฉันได้แล้ว"

(อ๊ากก SM ว้อยย!!)

"จะเป็นกระสุนอะไร ฉันก็รับได้หมดนั่นแหละ"

"พอฉันรับไว้แล้ว มันก็จะกลายเป็นสายใยเชื่อมเราไว้ด้วยกัน"

แล้วตาเทรนก็เปลี่ยนไป

"ใช่แล้ว ดวงตาคู่นั้นแหละ! สายตาของตัวนายที่แท้จริง เทรน"

"ที่เหลือก็แค่เหนี่ยวไกเท่านั้น"

แล้วเทรนก็เหนี่ยวไก แต่คราวนี้เป็นที่กำแพงด้านหลังครีด

ปราสาทกำลังจะถล่ม เอคิโดน่าบอกให้ครีดหนี ป๋าสเวนบอกให้เทรนหนี แต่หินตรงที่ป๋าสเวนกับรินส์ถูกขึงพรืดอยู่หักซะก่อน ทั้งสองเลยตกลงไปทั้งอย่างนั้น

(= =")

แล้วอีฟก็โผล่มาช่วยสองคนไว้ (แต่บอบบางไปหน่อยเลยไม่ค่อยได้ผล)

ท่านกลางซากหินที่หล่นตามมา มีร่างของบางคนลงมาด้วย

"ไม่นะ..."

(ครีดโดนทิ้งแล้วฮร้า)

"ต่อหน้าต่อตา..."

"เทรน จากฉันไป..."

(โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก กรี๊ดลั่นบ้านกับประโยคนี้เลยล่ะฮร้า)

พวกเทรนออกมาได้ก็ชิ่งหนี รินส์ถามขึ้นมาประมาณว่าทำไมนายถึงเปลี่ยนใจไม่ฆ่าครีด เทรนก็บอกไม่รู้ แล้วป๋าสเวนก็

"แค่นี้ก็แน่ใจได้แล้วล่ะ"

"ว่าแทรนไม่ใช่มือสังหารอีกต่อไปแล้ว"

("ว่าเทรนตัดขาดจากครีดแล้ว")

"ก็คงงั้น"

แล้วสเวนก็ถามไปว่า "คนชื่อซายะนั่นแฟนนายหรอ" (สอบถามความเป็นมาของลูกสาว)

"แค่เพื่อนตายเท่านั้นเอง"

"หืม..เท่ห์ไปหน่อยล่ะมั้ง เทรน"

โฮกกกก อีฟจังน่ารักที่สุดแล้วเค่อะ กี๊ดๆ

จบตอน 12 และ ยาวไปมั๊ยเนี่ย 56 K สู้ๆนะฮับ หึหึหึ~

ไปโรงเรียนวันนี้... คิดได้อย่างเดียวว่าผมไม่ควรจะมาอยู่ตรงนี้เลย... ทั้งที่คนอื่นไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ผมกลับไม่อยากเจอ ไม่อยากจะคุย ไม่อยากจะเห็นหน้าใครทั้งนั้น...

แต่...แค่บางคนเดินมาตบหลังความรู้สึกแบบนั้นก็หายไป... ทั้งที่ถ้าเป็นเมื่อก่อนนี่มันเป็นเรื่องปกติแท้ๆ... เฮ้อ... มีแต่แกเท่านั้นที่เราให้ความสำคัญ

ถ้าคิดแบบนี้จะผิดไหม? "เมื่อความสัมพันธ์กับแกแย่ลง ความสัมพันธ์กับคนอื่นก็ห้ามมีมากกว่านั้น"... เพราะคิดอย่างงี้ล่ะมั้ง วันนี้ถึงไม่อยากเจอใครเลย